De kerkklokken en de bulderende lach maakten me altijd bang...samen met mijn broertje kroop ik dan weg onder het bureau, om toch -heel dapper- het hele cassettebandje af te luisteren.

Toen ik voor het eerst naar jazzballet ging, mocht ik uitkiezen op welk nummer we dat jaar gingen dansen. Het werd 'Beat It', en tot vandaag kan ik me nog wat danspasjes herinneren.
Ik dacht altijd dat ik later, wanneer ik groot zou zijn, een interview met hem zou hebben. Hij een oud, grijs mannetje, wel nog met lang haar. Ik met een microfoon, in een Londense hotelkamer.

Daarom leerde ik mezelf al vroeg hoe je zijn naam schrijft, helemaal nog niet zo makkelijk met al die ch's, ae's en ck's. Je schreef het ook zo anders dan dat het klonk...

En het kon ook niet anders dan dat hij getrouwd was met Madonna, dat was logisch.

Gister maakte ik de Hamster wakker met de woorden 'hij leeft niet meer'.

's Avonds dansten we door de kamer (en de gang) op zijn muziek.

Vanochtend werd ik gewekt door Billy Jean en Dirty Diana.